IV դարում Ալեքսանդր Մակեդոնացու զորքերը մտան Հնդկաստան: Ինդ լճի ափին զորքում աղեստամոքսային հիվանդության համաճարակ տարածվեց, որը ինչքան էլ որ զարմանալի է, չվարակեց և ոչ մի զորավարի: Պարզվեց, որ հասարակ զինվորները օգտվում էին անագե ափսեներից և բաժակներից, իսկ նրանց հրամանատարները՝ արծաթե: Այդ ժամանակ էլ հիշեցին, որ Մեծն Քիր II պարսկական թագավորը արշավների ժամանակ հրամայում էր խմելու ջուրը պահել արծաթե տարաներում: Ավելի ուշ Հռոմեական լեգեոներները սկսեցին կրել արծաթե զրահներ:
Արծաթը օժտված է հակաբակտերիալ հատկություններով: Այն մանրեազերծում է ջուրը նաև նպաստում է վերքերի շուտափույթ լավացմանը՝ առանց փտման պրոցեսի:
Սակայն պետք է նաև հաշվի առնել որ արծաթի մեծ կոնցենտրացիաները թունավոր ազդեցություն են թողնում օրգանիզմի վրա:
shat shnorakalutyun dzer texadrac informaciayi hamar.es ayn vaxuc ei pntrum.aydpisi mi patmutyun el ka sndiki het kapvac ete hnaravora da el texadreq.naxapes shnorakalutyun
Միշտ խնդրեմ, իսկ սնդիկի պատմությունից տեղյակ չեմ, բայց կփորձեմ գտնել